Interne communicatie

    Hadewych
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    • 9
    Door Hadewych 202 dagen geleden

    Omdat overheden betrouwbaar en verantwoord willen zijn, hebben we tientallen jaren geprobeerd om onze omgeving te begrijpen, te voorspellen, te beheersen en te conserveren. Nu we met z’n allen beginnen te begrijpen dat de wereld nou éénmaal veranderlijk is, proberen we een andere benadering. Agile, flexibel en adaptief moeten we zijn. We erkennen de spanning met betrouwbaarheid en proberen er zo goed mogelijk mee om te gaan, al hebben we het ei van Columbus nog niet gevonden.

    Het wordt misschien ook wel tijd om te erkennen dat interne communicatie en strategische informatievoorziening nooit zo goed zullen zijn als je vanuit doelmatigheidsoogpunt zou wensen. Horizontaal en verticaal zijn er schotten, mensen met verschillende specialismen en taken spreken verschillende talen, de één maakt andere afwegingen dan de ander. We willen wel graag lerende organisaties worden, effecten meten en al ons handelen evalueren, ieder besluit motiveren en dat dan strategisch en integraal. Maar in de praktijk blijkt een sleutelfiguur altijd net op vakantie als de crisis losbarst, heeft een overwerkte medewerker een cruciale nota net op de verkeerde stapel gelegd en waren actoren net aan vertrouwelijkheid en geheimhouding gebonden.

    Het hele begrip ‘organisatie’ veronderstelt dat mensen, taken, functies en processen op een logische manier samenwerken en dus adequaat met elkaar communiceren, kennis en informatie delen. De mogelijkheden van informatie-en-communicatie-technologie maken de illusie nog groter.

    Als we nou eens zouden accepteren dat communiceren niet altijd goed gaat, dat er informatie en kennis weglekt en dat er continu ‘hadden kunnen weten dat’-situaties zullen zijn, waar zou ons dat dan brengen? Afscheid van het New Public Management misschien? Inweven van het eigen informatieverlies in de risico-analyses? Aanstellen van hele schares intermediairs, tolken en vertalers? Organiseren van organisatiebrede praatsessies?

    In ieder geval doen we het zo slecht nog niet, als het perspectief is dat organisaties te allen tijde moeite hebben met interne communicatie. Hoe beter we elkaar kennen, elkaars werk respecteren en elkaar weten te vinden met vragen en opmerkingen, hoe makkelijker we communiceren.

    Het rapport Sorgdrager blijkt dus eigenlijk een pleidooi te zijn voor een algemene sportdag ;-)

     

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers