Tampering with the evidence: a critical appraisal of evidence-based policy-making

Laatst bijgewerkt op 542 dagen geleden door Hadewych

Het is goed om kennis en evidence te gebruiken bij het maken (bedenken, toepassen, handhaven) van beleid, maar kennis is niet de enige of belangrijkste factor van goed beleid en evidence is in werkelijkheid minder waardeneutraal dan het klinkt.

Beleidsontwikkeling is omstreden en afhankelijk van de context, betrokkenen brengen verschillende vormen van kennis naar voren in de context van materiële en hiërarchische machtsrelaties. Beleid is bovendien een product van taal, van argumenten, en niet van feiten en theorieën (Majone).

Feiten en 'bewijzen' zijn ook niet waardenvrij (Popper); er worden altijd keuzes gemaakt over welke data relevant zouden zijn, hoe de data worden geinterpreteerd en gedefinieerd, en in beleidsonderzoek voegen vraagstelling en operationalisatie nog eens waarden en belangen toe.

Dit leidt er toe dat in het openbaar bestuur aan de ene kant vrij selectief gebruik wordt gemaakt van alleen een bepaald soort evidence (wetenschappelijk onderzoek en statistiek, beleidsevaluatie, economische modellen en expertkennis) terwijl aan de andere kant ambtelijke en politieke insiders een veel groter stempel drukken op besluitvormingsprocessen dan de kiezers of ondertoezichtstaanden.

'Evidence' is nuttig en nodig voor het openbaar bestuur, maar toch van ondergeschikte betekenis. Dat neemt het belang niet weg van systematische reviewinitiatieven als

The Campbell Collaboration

UK Centre for Evidence Based Policy and Practice

Evidence Network

Coalition for Evidence Based Policy

Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers